Dzisiaj od samego rana gonitwa, mam juz jej dosyc. W tym wszystkim jest pocieszające , że jest jedna osoba, która obdarowała mnie wielkim uczuciem. Wczoraj z jej starym wyjaśniliśmy sobie parę spraw nurtujących nas od początku mojej znajomości z osobą , za którą tęsknię. Później wspólny obiad, przy którym nawet śmieliśmy się z zaistniałej sytuacji. Wystarczy tylko być szczerym, a można wszystko zmienić, nawet złość cudzą trzeba umieć przyjąć. Dobrze się skończyło, bez łez, choć noc poprzedzająca spotkanie zakrapiana była łzami, ale nie moimi. Ja byłem oliwą, tą do ognia.Wiem, j

Nic do przodu, a wręcz odwrotnie. Za mną niespokojny ocean ludzkich pragnień, i tylko Ja , to egoizm? Zawsze tak było . Lubię ranić. Dlaczego? Lubię być kochanym i zadawać ból.Dlaczego? Sam nie wiem! Muszę dostroić dźwięk samotności. Ktoś zadał pytanie.."a może zakochany?" Wystrzegam się uczuć słabości, z nimi wiązą się nieszczęścia, smutek i rozdrażnienie. Teraz ktoś , kto mnie obdarzył uczuciem - płacze, nie potrafię się zmienić, to nie pierwszy raz. Potrzebny chyba jest mi dobry psychiatra, bo kto kocha i rani - Ja.